ريشه و تخم كرفس ، شويد ، پونه ، كشوث ، كسنه ، انيسون ، رازيانه ، دارچين ، سلخه ، پرسياوشان ، زيره دشتى ، خيار دشتى ، بلسان ( روغن آن نيز بسيار مفيد و مؤثر ذكر شده است ) ، كاكوتى ، زعرور يا گوجه وحشى ( كه به مازندرانى آن را وليك گويند و در دفع و حل سنگ مفيد بوده ، گذرگاه را باز و قلب را قوت مىبخشد . ) گل سرخ ، بهمن ، صندل ، گلنار ، خطمى ، سارونه ، قردمانا ، خبازى ، اگير تركى ، كلم‌قمرى ، خربزه ، خيار ، خيارچنبر ، انگور سفيد ، انجير ، بادام مخصوصا بادام تلخ ، فندوق ، زيتون پرورده ، تخم ترب‌سياه ، دانه كنگر ، آلبالو ، اسفند ، صمغ درخت گردو ، انغوزه ، سگبينج ، مقل ازرق ، صمغ عربى ، صمغ آلو سياه و صمغ بسفايج و . . . بر اساس همين نسخ ، برخى از داروها مانند كاكوتى روى كليه اثر كرده و سنگ آن را مىريزانند و بعضى ديگر روى كليه و مثانه هر دو تأثير مىگذارند . تعدادى از اين نوع داروها كه نامبرده شده‌اند عبارتند از روغن عقرب ، خاكستر عقرب و نيز خاكستر پوسته تخم‌مرغ كه از آن جوجه بيرون آمده باشد و مخصوصا پوسته تخم گنجشك توصيه شده است . و نيز آمده است كه گوشت پرنده كوچك مشهور به دم‌جنبانك ( خام يا بريان ) چنانچه با ترب سياه و نخود سياه طبخ داده و خورده شود دفع سنگ كند . قدما سرگين كبوتر و خروس را كه معتقد بودند داراى خواص داروئى مىباشد مخلوط با داروهاى ديگرى براى دفع سنگ به كار مىبردند . امروزه اصولا با پيشرفت علم بايد پژوهشگران بدون اكراه ماده عامله اين‌گونه مواد را كشف نمايند . گذشتگان اگر دردى در كليه و مثانه پيدا مىشد تخم كتان ، چلغوز ، خطمى و تخم خطمى ، فندوق ، صمغ بسفايج را با داروهاى ديگر به بيمار مىدادند ، درد فرومىنشست . اگر كليه و مثانه دچار ضعف و خستگى مىشد بهمن ، صندل ، گل سرخ ، گلنار ، زرنباد و گل سوسن را همراه با داروهاى ديگر آميخته و به بيمار مىدادند ، هم نيروبخش بود و هم كمك در دفع سنگ مىنمود . ابن سينا در كتاب « قانون » مىنويسد : « سنگ گرده‌اى را كه دفع شد اگر به همان مريض بخورانند سنگ‌ها را بريزاند . » پوسته درونى سنگدان مرغ و مرغابى داراى ماده حلّالى است كه در سنگ اثر كرده